nasıl?

bir sancı nasıl bu kadar heves ve istekle beklenebilir? insanın canını en üst derecede yakan bir ağrı ve acı nasıl iple çekilebilir? insan hiç tanımadığı biri uğruna nasıl bu denli çok eziyete katlanabilir? bir sevgi, devasa bir şefkat ve merhamet duygusu nasıl birdenbire insanı bu denli elegeçirebilir? hayatına henüz girmemiş biri insanın hayatını nasıl nasıl bu kadar değiştirebilir? birdenbire insanın en büyük korkusu henüz neye benzediğini bile bilmediği henüz kokusunu bile duymadığı henüz kavuşmadığı birini kaybetmek nasıl olabilir.. nasıl hiç görmediği birini bu kadar özleyebilir bir insan.. nasıl.. nasıl?

yakınma dan yakınıma..

ah sırtım.. ah belim.. ah ne çok sızlanıverdim.. 

ah elimde değil ki beş litrelik bidon gibi arada bırakıp dinleneyim.. 

karnıma sarmışım totalde 10 kiloyu, sonra nie böle oldum.. geçecek geçecek, ama şu halimi özliycem ben, şimdiden gideceğine üzülüyorum.. biyere gittiği de yok gerçi, allahın izniyle ölene kadar bir parçamız.. kah kucağımızda kah kalbimizde taşıyacağız.. şimdilik sadece bel ağrısı yapıyor, rabbim başka ağrıtmasın, hep şifa gülümseme kaynağı olsun inş..

insan herşeye alışıyor da bu garip haline de mi alışıyor, hem de nasıl alışıyormuş.. hem de nasıl seviyormuş.. telaş kaplıyor içimi, bir iken iki olacağımızı düşününce.. hatta iki iken üç olacağız inşaallah.. sesini duymak da inanılmaz olacak elbet, ama artık birey olacak, tek olacak, bağımsız.. bağımlılığın en büyüğüyle bağımlı bağımsız.

sağlıkla, mutlulukla inşaallah.. kolaylıkla..