sonra boşluklar sukûtlar tutukluklar
sonra birden bir tomurcuk
bir bahar dolar gibi
sonra heveslerimiz, hayallerimiz gibi gerçeklerin ellerinde mundar
şiir için gereken ne vardı ise
hepsi kaçtı gitti parmaklarımızın arasından
bu hayata adaptasyonumuzu tam sağlayamamış olsak gerek
hayat akıp gidiyor perdesiz parmaklarımızdan
tutamıyoruz avuç içlerimiz
son derece luzumsuz işlerle meşgul olduğundan
ne kararındayız ne karara vardık
karardık kaldık kendi gözümüzden de düştük
ne zamanıdır sevmenin
ne yeridir gitmenin
herzamandır aslında vakti sevilmenin
ama gel gör ki sevilmeden sevme yeteneği
seneler olmuş yiteli
ata sporu artık karşılıksız sevmeler
nostaljik
biriki aşk biriki hayat serpiştirince
bakalım mı nasıl oldu netice
demesi kolaydı fakat diyemedik
okunacak yalnız bir kitaptı bilemedik
savurganlığın en talihsizini yaşarken
zamanı düşünmeksizin saçarken
tükenmekteyiz yitemedik..
