Yorgunum dostlarım. Çok çabuk yorulmaktan, hemen isyanı koymaktan, en ufak tersliğe tahammülsüzlüğümden yorgunum.
Aslında herşey güzeldi en başında. Kahvaltıda sevdiklerimleydim öğlen sevdiğim şeyler dinledim akşam güzel bir yemek, vefakat. Fakat. Ama. Ve lakin. Çocuğu susturamadım ve koca bir cam kırılma sesi ile tüm günün pozitifliği yerlerde. Gözümü açamıyorum uykudan lakin yatmak ne kelime; ayakta durmak, üstüne üstlük kanguru ile çocuk gezdirmek zorundayım ki sussun. Ki uyusun. Ki uyuyalım. Ki kafayı yemiyelim.
İşte öyle şeyler. Laylaylom.
