Sevmek

Sevmek zor zanaatmiş, elime yüzüme bulaştırdım. Ne kelimeler yetiyor ne nefesim yetiyor ne gözyaşı yetiyor, inşirah yine ondan gelecek.. Ne kadar çok istesek de kalpler Allah'ın elinde.. Ne de güzel, o halde dualarımla dokunabilirim yalnızca ona.. Severek yaşamak ister herkes.. Bense severek ölmek isterim.. İki kaşın arası olur kabrim.. İki dudağın arasında fermanım, bir çift gözün bakışında dermanım.. Ben ne kırılırım, ne incinirim. Sadece ölmek gelir elimden, elinden... Ona da eyvallah. Neye layığım biliyorum. Haketmediğim güzelliklerin eda edemediğim şükrünün faturaları belki bunlar.. Irmaklar akıtsan, iz olsa yanaklarında, çaresi yok. Allah verir, Allah alır. Kalpler yalnız onun elinde. Emin ellerde. Ben çıkarıp eline de verirdim onun.. Ama ağır bir yük bu.. Kendi kalbimi kendim taşırım, kırık dökükmüş, yara bereliymiş kimsecikler ne görür ne duyar.. Yalnızca Allah bilir derdimi de dermanımı da.. Hep hata yapan biri olarak bin türlü af dileme yöntemi öğrendim.. Allah'tan başka kimse silmiyor tamamen biliyor musun.. En büyük hataları hep ona karşı işlediğimiz halde.. Ah ne acı.. Ah ne Tatlı hayallerimiz hep.. Kontrast güzeldir bazen. Aşkından ağlamak diye birşey geliyon insanın başına bazen, o zaman daha bir iyi idrak ediyor bunu.. Zaman geçiyor. Ömür tükeniyor. Ben bir serçe kuşu gibi ürkek, ilerliyorum aşkın yollarında.. Ne çıkacak karşıma, bu ham sevda ne vakit kıvamını bulacak, zarar ziyan vermeden sevmeyi ne zaman öğreneceğim Allah bilir.. Ah Allah'ım, onun şefkatini haketmediğimi düşünmek çok acı veriyor..Hiç bir şey haketmiyorum güzel olan..