Biliyor musun

Bil isterim. Zaman sadece geçip gitmiyor içimizden. İki kişiyi birbirine perçinleyebiliyor.

Birimizi birimizde; bizi birbirimizde eritebiliyor. Tek bir potaya dökülüyoruz nihayet, huzur ve sükûn potası.

Okyanus demiştim, çağırıyor.. Çağırdığı yerin bu denli güzel olabileceğini muhayyilem almamıştı.

Ben aslında sadece ve sürekli tatlı yiyemem bilirsin. Bir şeyin lezzetli olabilmesi için dengeli olması gerekir, biraz tatlıysa biraz da tuzlu, biraz yumuşaksa biraz sert, biraz akışkansa biraz da katı olmalı.. Ama bunun kıvamını mükemmel elde etmek öyle kolay değildir. Ancak tecrübe öğretir neyi ne kadar katacağını, herkesin tarifi kendine özgüdür, kendi damak zevkine ve imkanlarına göre.

Hayat diyorum, hayatımız tıpkı bunun gibi, sürekli pamukşekeri kıvamı da insanı hasta edebilir sürekli pulbiber aroması da. İtidal herşeyde en münasib olanıdır ama itidale ermek hep tecrube ve emek ister. Birdenbire mükemmel lezzeti yakalamak imkansıza yakındır.

Ama ne var biliyor musun, bize kanaat öğretildi. Kanaat en büyük zenginlik.. Gözümüzü maddi olarak aşağıdakine manevi olarak yukarıda olana çevirmemiz tembihlendi. Bunlar büyük sırlardır, mükemmel lezzeti elde etme yolunda. Bilmediğimiz sırların da peşindeyiz beraber..

Şimdi ömrümün bir senesi daha bitti, ama bu bir sene benim için hepsinden belki de daha güzel şeyler getirerek veda etti. Zaman geçti fakat bu çok güzel birşey aslında biliyor musun. Geçmese, ben ilerleyemez, hayatımın kıvamını verecek olan en önemli sırra erişemezdim..

Onu bana Allah verdi, herşey gibi.

Bir tarik, bir yol bu, yolda belki bir konaklama, bir gölge yahut hayat dediğimiz.. Ama yol varsa yoldaşsız olmaz değil mi? Çünkü bu yolculuğun sonunda cennet kapısını açacak en önemli anahtar güzel bir yoldaştır. Sonsuza dek beraber olacağın bir yoldaş.

Biliyor musun, şunu anladım, bir okyanus kadar güzel yoldaş olamaz insana. Bil isterim. Çünkü sükûn da onda, fırtına da. Tuz da onda tat da. Çünkü bilirsin, okyanus ruha dinginlik verir. Ama en heyecanlı hikayeler de onda geçer.
Okyanusun ortasındaysan mesela, yalnız Allah ve sen varsındır orada..

İşte bu yüzden.

Bu yüzden itidal arar ve yemeklerden konuşur ve hayatımın yönünü düşünürüm yenibaştan her yıl.. Bu yüzden, çünkü bu gün yine yeni bir yaş var elimde. Onu nereye koyacağımı düşünmeliyim derdim eskiden olsa... Oysa şimdi biliyorum, onu okyanusa bırakacağım düşünmeden.. Onun götürdüğü yerden güzel neresi olabilir ki..